By móc zdiagnozować bądź chociaż przypuszczać nerwicę lękową trzeba odróżniać lęk od strachu. Nie jest to zbyt skomplikowane, ponieważ strach wtóruje prawdziwemu zagrożeniu, a lęk potrafi być całkowicie irracjonalny, lub po prostu konkretnie przesadny.
Osoba chora zazwyczaj nie przyzna się do choroby, najczęściej diagnozują ją najbliższe osoby. Przez wzgląd na stan psychiczny osoby chorej trzeba zachowywać się delikatnie, by nie pogłębić jej sytuacji.
Oznaki nerwicy lękowej, oprócz wszechogarniającego lęku to zazwyczaj brak pewności siebie, dominujący pesymizm, skazywanie wszystkiego na niepowodzenia, osobiste ustosunkowanie do każdego wydarzenia, przesada na zachowania innych wobec własnej osoby, jednakże przede wszystkim wycofanie się z kontaktów z otoczeniem.
Przyczyny nerwicy lękowej nie są konkretnie opisane, niestety, ale niewielki procent chorych to ludzie, u których stan ten został wywołany urazem psychicznym czy gwałtownym strachem w wyniku realnego zdarzenia. Tacy pacjenci mają większą świadomość swojej nerwicy i łatwiej ich zdiagnozować, gdyż stanowią grupę chorych z fobiami, a nie lękami.
W sytuacji osób,u których lęk pojawił się nagle i bez wyraźnej przyczyny, trudno jest przeprowadzić efektywną terapię, gdyż tylko świadomy w niej udział wywołuje efekty.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.